Poems

————————————————————————————————————————————————————

I Am An African

Not because I was born there

But because my heart beats with Africa’s

I am an African

Not because my skin is black

But because my mind is engaged by Africa

I am an African

Not because I live on its soil

But because my soul is at home in Africa

 

When Africa weeps for her children

My cheeks are stained with tears

When Africa honours her elders

My head is bowed in respect

When Africa mourns for her victims

My hands are joined in prayer

When Africa celebrates her triumphs

My feet are alive with dancing

 

I am an African

For her blue skies take my breath away

And my hope for the future is bright

I am an African

For her people greet me as family

And teach me the meaning of community

I am an African

For her wildness quenches my spirit

And brings me closer to the source of life

 

When the music of Africa beats in the wind

My blood pulses to its rhythm

And I become the essence of sound

When the colours of Africa dazzle in the sun

My senses drink in its rainbow

And I become the palette of nature

When the stories of Africa echo round the fire

My feet walk in its pathways

And I become the footprints of history

 

I am an African

Because she is the cradle of our birth

And nurtures an ancient wisdom

I am an African

Because she lives in the world’s shadow

And bursts with a radiant luminosity

I am an African

Because she is the land of tomorrow

And I recognise her gifts as sacred

————————————————————————————————————————————————————

dha.jpg (556500 bytes)

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

.

አንቺ አበባ የፍሬ ፅንስ የመከር እናት

አንቺ    አበባ ፣    የፍሬ    ፅንስ ፣   የመከር    እናት፤

የአራሽ    ተስፋ፣    የአይን   ማርፈጃ፣    የልብ    ኩራት ፡፡

አንቺ    አደይ፣    ባለ    ኅብር ፣   የመፀው    ልእልት፤

የአይን    ረሃብ ፣    የልብ    አምሮት፣    ክፉ    ልክፍት፡፡

እነሱም    የኛ፤    እኔም    የኔ    ምልሽ    ደርባባ ፤

ዘመኑ    ዘምኖ፣    የኔም    ዘመን    እስኪጠባ፤

እየቀላወጥኩሽ ፣   ከደጅሽ    ላድፍጥ ፣   ከቅጥርሽ    ላድባ፡፡

ሰማሺኝ……. ካኖሩሽ    ስፍራ    እጄም    ደርሶ    ባይዘረጋ፤

እንደመሻታችን ፣    ምንም    እንኩዋ    ባይሆን    አልጋባልጋ

ህልማችን    እስኪይዝ ፣   ከዚያ   ማዶ    ወዲህ    እናውጋ፤

ሰበብ    አይከልክለን ፣    ጨለማው    ይራቅ    ሌቱ    ይንጋ ፡፡

አንቺ    አበባ    የፍሬ    ፅንስ    የመከር    እናት

የአራሽ    ተስፋ ፣   የአይን    ማርፈጃ ፣   የልብ    ኩራት ፤

አንቺ    አደይ፣    ባለ    ኅብር ፣   የመፀው    ልእልት፤

የአይን    ረሃብ ፣    የልብ    አምሮት፣    ክፉ    ልክፍት ፤

ባይሆን    ቀልቤን    ካንቺ    ዘንድ    አኑሬ፤

የልብሽን    አድምጬ ፣   ከምክረሽ    ተማክሬ፤

ከማህሌትሽ    ሳልታጣ ፣    ዝክርሽን    ዘክሬ፤

በገናዬን    እየደረደርኩ፣    ቁርባንሽን    ቆርቤ፤

ፆምሽን    እየፆምኩ፣    ርሃብሽን    ተርቤ፤

እነሱም    የኛ፤    እኔም    የኔ    ምልሽ    አበሱዳ፤

አጣፋጭ    ቅመሜን ፣   የርዕዬ    ተራዳ፤

ከቀልብሽ    መንደር፣    ከልብሽ    ጉዋዳ፤

አሰልሼ     አበክሬ፤

ኣሰረግጬ    አስዘርዝሬ፤

እንደ    ቀላጤ    ነገር    ሰሪ፤

እንደ    ተመፅዋች    ተዘካሪ፤

በሩቁ    እየቀላወጥሁ፤

ቃሌ    ቃል    እያልሁ፤

እነሱም    የኛ፤    እኔም    የኔ    ምልሽ    አበሱዳ፤

አጣፋጭ    ቅመሜን ፣   የርዕዬ    ተራዳ፤

እንደ    መታች    ጠሎት ፣   እየደገምኩሽ    ላርፍዳ፡፡

-የቆሎተማሪ-

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ይህ ግጥም  ከገብረክርሰቶስ ደስታ “መንገድ ስጡኝ ሰፊ” ከሚለው መጽሃፍ
የተገኘ ነው።

ሃገሬ

አገሬ ውበት ነው
ለምለምና ነፋስ የሚጫወትበት
ጸሃይ የሞላበት፣ ቀለም የሞላበት።
አገሬ ቆላ ነው፣ ደጋ ወይና ደጋ
እዚያ ብርሃን አለ ሌሊቱ ሲነጋ።
አገሬ ተራራ ሸለቆ ረባዳ
አገሬ ጅረት ነው ገደልና ሜዳ።
ውሸት ነው በበጋ ጸሃይ አትፋጅም
ክረምቱም አይበርድም፣
አይበርድም፣ አይበርድም።
አገሬ ጫካ ነው
እንሰሳት አራዊት የሚፈነጩበት
በወጥመድ ሳይገቡ ሳይነካቸው ጠላት።
እዚያ አለ ነጻነት።
በሃገር መመካት፣
በተወላጅነት፣
በባለቤትነት፣
እዚያ አለ ነጻነት።
አገሬ ሃብት ነው።
ጎመኑ ስብ ጮማ፣ ቆሎ ክትፎ ስጋ
ድርቆሹ ፍትፍት ነው፣ ቃሪያው ሙክት ሠንጋ።
ጠጁ ነው ወለላ
ከኮኛክ ይነጥቃል የመንደሩ ጠላ።
እህሉ ጣዕም አለው እንጀራው ያጠግባል
በዓሉ ይደምቃል፣
ሙዚቃው ያረካል፣
ጭፈራው ዘፈኑ ችግርን ያስረሳል።
እዚያ ዘመድ አለ።
ሁሉም የናት ልጅ ነው፣
ሁሉም ያባት ልጅ ነው፣
ጠላትም አንዳንዴ ይመጣል መቃብር
ባለጋራም ቸር ነው “ያገር ልጅ ሲቸገር” ።
ገነት ነው አገሬ።
ምነው ምን ሲደረግ !
ምነው ! ለምን ! እንዴት !
ዘራፊ ቀማኛ ምቀኛ ወንበዴ
ጥርኝ አፈር በጁ ስንዝር ወሰን አልፎ
የተቀደሰውን ያፍሪቃ ላይ ደሴት
ባያገኝ ለማርከስ ጠላት ይመኝ እንዴት።
እምቢኝ አሻፈረኝ !
አሻፈረኝ እምቢ !
መቅደስ ነው አገሬ፣
አድባር ነው አገሬ።
እናትና አባት ድኸው ያደጉበት
ካያት ከቅደመ አያት የተረካከቡት
አፈር የፈጩበት፣
ጥርስ የነቀሉበት።
አገሬ ዓርማ ነው የነጻነት ዋንጫ
በቀይ የተጌጠ ባረንጓዴ ብጫ።
እሾህ ነው አገሬ፣
በጀግናው ልጅ አጥንት የተከሰከሰ
ጠላት ያሳፈረ አጥቂን የመለሰ።
አገሬ ታቦት ነው መቅደስ የሃይማኖት
ዘመን የፈተነው በጠበል በጸሎት።
ለምለም ነው አገሬ፣
ውበት ነው አገሬ፣
ገነት ነው አገሬ።
ብሞት እሄዳለሁ ከመሬት ብገባ
እዚያ ነው አፈሩ የማማ ያባባ።
ስሳብ እሔዳለሁ ቢሰበርም እግሬ
አለብኝ ቀጠሮ ከትውልድ አገሬ።
አለብኝ ቀጠሮ
ከትውልድ አገሬ ካሳደገኝ ጓሮ።

ገብረክርስቶስ ደስታ።

———————————————————————————————————–

መሸ ደግሞ አምባ ልውጣ!

አምባ ወጥቼ እኩለ-ሌት ፤ ስለት ገብቼ በስሟ
ከርሞ ሰይጣን በሷ አስቶኝ፤ ልገላገል ከህመሟ
ጠበሏ አፋፍ በጨረቃ፤ ደጋግሜ፤ ማህሌት ቆሜ
ሆዴ ቃትቶ ባር ባር ብሎ፤እርቃኔን ከሷ ታድሜ
ደጀ ሰላሟን በአራት እግር፤ ተንበርክኬ ተሳልሜ
በስጋዬ እሚነደውን፤ በጸሎት ላቤ አጣጥሜ
እፎይ ብዬ አመስግኜ፤ ውዳሴዋን ደጋግሜ…
ገና ከደጅዋ እልፍ ሳልል፤ ደሞ ይምጣ የቁም ህልሜ?
ሌት በጥምቀቷ የነጣው፤ ነጋ፤ ደፈረሰ ደሜ።
ለሷ እንጂ ለኔ አልያዘልኝ፤ አዬ የስለት አታምጣ!
በውጣ ውረድ በጠበል፤ ባሣር ወዜ ቢገረጣ
ልክፍቷ እንደሁ አልለቀቀኝ፤ መሸ ደሞ አምባ ልውጣ!

ሎሬት ጸጋዬ ገ/መድሀን፣ እሳት ወይ አበባ!

—————————————————————————————————
የኔ ሽበት

በቁርጥራጭ ሦስት መንግሥት
ስንገላታ ስንከራተት
ቱግ ብሎ በባዶ ቤት
ያስቀኛል የኔ ሽበት
ድሮ ፀጉሩ ነጥቶ እማውቀው
ቦርጭ ቢጤ ሆድ ነበረው
ድሮ የማውቀው ባለሽበት
ነበረ ቢያንስ የአምስት አባት
ይሆን ነበር ወይም ዶክተር
የድሮ ነጭ ባለፀጉር
መሪ ነበር ወይ የእድሩ
ያኔ እማወቀው ነጥቶ ፀጉሩ
እንደኔ እንዲህ የወረረው
ቢያንስ ሥልጣን ቤት ነበረው
ወይ ደጃዘማች ፊት አውራሪ
ወይ ዳሪክተር አስተማሪ
ይሆን ነበር የጦር መሪ
ወይ ቀኝ አዝማች ባላምባራስ
ይሆን ነበር ወይም አጃንስ
ቢጠፋ እንኳን ሌላው ቢቀር
የእቁብ ዳኛ ይሆን ነበር
ወይም ቅቤ ማር ነጋዴ
ብር ማግኛ ያለው ዘዴ
የታወቀ ባለ ሆቴል
ባለ ጋራዥ ባለ ኦፔል
ይሆን ነበር ባለ ወፍጮ
ብዙ ሰጪ ለመዋጮ
ብዬ ሳስብ የኔ ሽበት
መንጨፍረሩ በባዶ ቤት
ያስቀኛል እንደዘበት
ወይ ተምሬ ጫፍ አልደረስኩ
ወይ ዘምቼ አልተመለስኩ
በኔው ሽበት እኔው አፈርኩ
መሿለኪያ ወይ ካሳንችስ
ገዳም ሰፈር ሀብተጊዮርጊስ
ደጃች ውቤ ስልከሰከስ
እዛ ስጭር እዛ ሳምስ
ቀን በጠላ ባዶ ግሳት
ማታ በጠጅ ከንቱ ኩራት
በትንባሆ በጫት ሃዚም
ተተብትቤ ስስለመለም
በየቦታው ስርመጠመጥ
የሰው ወሬ ሳገላብጥ
በኑሮዬ ሳልለወጥ
እንደገና ጊዜው ከፍቶ
አመጽ ሽብር ተበራክቶ
የወንድሜ ማህል ጽናት
ተበርግዶ ጥይት ከፍቶት
የእህቴ የፊት ፀዳል
ተጨማልቆ በደም መግል
ያን አይቼ በፍርሃት
ካንዱ ዘመድ ወዳንዱ ቤት
እህል ሳልቀመስ በባዶ እግሬ
ከልደታ እስከ አቧሬ
ከቡራዩ እስከ ጊዮርጊስ
ከላም በረት እስከ ሳሪስ
ከመርካቶ እስከ ጉለሌ
ከቃሊቲ እስከ ግንፍሌ
ከረምኩና ስንከራተት
ጨምሬበት ዳግም ስደት
እኔ ሆንኩኝ የዛ ውጤት
የታባቱ የኔ ሽበት
አዋረደኝ በባዶ ቤት
ለነገሩ በውጪ ሀገር
ጭራሽ የለም ጥቁር ፀጉር
መላጣውን ጌታ ወዶት
ገላገለው ከዚህ ሽበት
የሱ ደግሞ መጥፎ ችግር
ሲሸብት ነው ዳርና ዳር
ነፃ ወጥቷል ከዚህ ሴቱ
አለው ዘዴ በያይነቱ
አታርጉብኝ ብቻ ፍርጃ
ይወለዳል ነጭም ጥጃ
የማዝነው ግን የኔን ሽበት
ቢያደርግለኝ በሀገር ቤት
በማስታረቅ ባልና ሚስት
በበላሁኝ ስንት ሙክት
ሆኖ ቀረ እዚህ ከንቱ
የኔ ሽበት የታባቱ
እችል ነበር ልከልለው
እንዴት ከኔ ልሰውረው
እስከዛሬ ያልነጣችሁ
ካጉል ሽበት ያድናችሁ
ወይ ውለዱ ወይ ተማሩ
ነግዳችሁ ወይ ክበሩ
ላገራችሁ ወይም ሥሩ
ነጣጥታችሁ እንዳትቀሩ
ሽበት መጣ ደረሰብኝ
ምን ይሻላል እንዳትሉኝ
በቁርጥራጭ ሦስት መንግሥት
ስንገላታ ስንከራተት
ቱግ ብሎ በባዶ ቤት
ያስቀኛል የኔ ሽበት።
ከወለላዬ ሰኔ 26 ቀን 2000 ዓ.ም. ስዊድን /
July 3, 2008 Sweden

——————————————————————————————————

‘እሳት ዐመድ ወለደ’

“አባቴስ ወንድ ወለድኩ ይበል!
ወለድኩ ይበል ይልቅ በቃ፡
በመላሱ እሚያመረቃ!
ወኔው በአረቄ እሚነቃ
ልቡን በቧልት እሚደቃ
በሤራ በነገር አሽሙር
‘በታክት በእንትሪግ’ አዙር
ሳሮጥ ሳሽከረክር ሳዞር
በብልጠት ባንደበት ንቃት ፥ መስሎ አስመስሎ መኖር
ሴቷን በነገር መብለጥለጥ ፥ ጋለሞታን በምላስ ጦር
ሁሏን ረትቼ አሸንፌ ፥ በምጸት ወግ ፥ በጌጥ፥ በ’አሞር’፥
ሲነጋ እንደአመድ አፋሽ ገል
ሲመሽ እንደሽንቁር በርሜል
የአግቦ ጢስ በማንቃረሩ
ወሬ በማንሸራሸሩ
ተሞልቶ በመተርተሩ ፥
ነፋስ ጠብቶ አየር ታልቦ
የነገር ረሀብ ተርቦ
ጉድ በማናፈስ ተስቦ
ከዚህ ቀድቶ እዚያ ዘንቦ
ውሀ እንደማይቋረጥ ገንቦ . . . .

ላባቴ ተወልጄለት ፥ ቅምጥል የልቡ ኩራት
ግሥላ የወኔው እሳት
ይመካ እንጂ ይንቀባረር
ይሞካሽ እንጂ ይገደር
የዘር ወጉ እንዳይደፈር
ደርሼለት እሱን መሰል
በተከለው እሚከተል . . . .
አባቴስ ወንድ ወለድኩ ይበል ።

መሰል ወራሽ ተካሁ ይበል ፥ የዘር ቅርሱን የሚያስፋፋ
ድል የሚመታ ሰተቴ ፥ በነገር በአሽሙር ልፈፋ
በአግቦ እንደቅኔ ዘረፋ
በሽሙጥ በአፍ ዘለፋ፡
ይበል እንጂ ‘እኔም ወንድ ወለድኩ
ባፍ እሚበልጠኝ አደረስኩ
በነገር እሚጥል ፈጠርኩ፡
ያባት ልጅ ያዘው ቅምጥል’
የደሙ ትክል የወኔው ሽል፥
ፈጠርኩ ይበል ቀበዝባዛ ፥ እንደ አዙሪት እሚፈትል
በምላስ ቀስት አነጣጥሮ ፥ ቂም በልቦና እሚተክል
ደም በደም እሚያስተጣጥብ ፥ ወገን ከወገን እሚያክል
እንደሥራ-ሥር ደብተራ ፥ ላንቃው መርዝ እሚያቀላቅል
ውጋቱ ዘር እሚያጣጥል
እንደጦር እሚደበልል
እንደዛር ውላጅ አሽሮ
ያጥንት ስባሪ አቅሮ
አንደበቱ እንደወስፈንጥር ፥ ሾሎ ባስተናግር ቅጠል
አፈ-ጊንጥ ያብሾ ጡት ልጅ ፥ ጥላ ወጊ ቀትረ-ፍልፈል
አለሳልሶ እንደ ወላፈን ፥ አሸልቦ ሲንበለበል
በከንፈር ፈግታ ከንፎ ፥ ባፉ ጥላ – ወግቶ እሚገድል፡
ደም-መራዥ ልጅ ፥ ያፋፍ ላይ ድጥ ፥ መስክ መሳይ ያሽሙር ደለል
የወሬ ማንፈሻ ጋሻ ፥ ደርሼለት እሱን መሰል
በተከለው እሚከተል ….
አባቴስ ወንድ ወለድኩ ይበል!”

ከጸጋዬ ገ/መድህን እሳት ወይ አበባ

——————————————————————————-

ያንድ አፈር አፈሮች

ፍቅራችንን ድንበር ወሰን ላይገድበው
 ሁለት ክልል ላይመጥነው
 መገዳደል ፍት ላይሆነው
 በሽንፈትህ እሰይ ላልል
 በሽንፈቴ እፎይ ላትል
 ከቂም በቀል ፍቅር ላይበቅል
 ልጅህ በጄ ለምን ይሙት
 ልጄስ በጅህ ለምን ትሙት
 እኔና አንተ እኮ
 ያንድ እናት ልጆች
 ወንድማማቾቸ
 ያንድ አፈር አፈሮች
 ርስት አፈሩማ ይቅርም ወደዚ ይሂድም ወደዛ
 ያው ነው የኢትዮጵያ ያንድ አፈር መጠሪያ
 ወዲያ ካለው የቀድሞዋ ወዲህ ካለው የስካሁና
 ግዳይ ጥዬ በልጅህ ደም በጀግንነት ላልጠራ
 ግዳይ ጥለህ በልጄ ደም ላትፎክር ላታቅራራ
 ወንድም ገለው ላይፎክሩ ጀብዱ ሰርተው ላይኩራሩ
 ያዘን ሙሾ ሊዘምሩ
 እንደማተብ የእምነት ክር ፍቅር ድሩ ላይበጠስ
 በሃዘናችን ላትዘፍኑ በሞታችሁ ላንደንስ
 ስውር አይሁን ነጭ ሴራው ደስ አይበለው የጠላት ነፍስ
 ልጅህ አይሙት በልጄ ጣት ልጄም አይሙት በልጅህ ቀስት
 እኔና አንተ እኮ ከዘመናት በፊት
 በታሪክ በሃይማኖት በባህል በትውፊት
 በደስታ በችግር ስም የለሽ ስመ ጥር
 በጋሻና በጦር ጀብደኛ ባላገር
 የአንድ አያቶች ዘር የሁለት አፈር ሰፈር
 ስም የለሹን ጥጋብ ስመጥር በረሃብ
 እያሉ ሲተቹህ እያሉ ሲተቹን በሙጫ ስድብ አጣብቀውን
 ሲተቹን መተቸት ሲተቹህ መተቸት እንዳለ ስናውቀው እንዳለ ስታውቁት
 ካንድ እናት ተወልደህ በሁለት አባት አድገን
 ባንድ ውሃ ተራጭተን አንድ አፈር አቡክተን
 ቃታ ስንሳሳብ እሺ ላይለው ልብህ ደስ ላይለው ልቤ
 እኮ እኔና አንት ዛሬ እንዲህ እንጫከን
 እኔና አንተ እኮ
 ያንድ እናት ልጆች
 ወንድማማቾቸ
 ያንድ አፈር አፈሮች
እናም ወንድም ስማኝ ልስማህ ደስ አይበለው ነገር ሰሪ አንተን ከኔ ፀብ ሲያቃባ
 እንዘምር ባንድ እንዝለል ወሰን አይኑር የደም ካባ
 በመሞትህ ደስ ላይለኝ ውስጥ ልቤ እዥ ሊያነባ
 የናቱ ልጅ ልጅን ገድሎ ላያሰማ ጉሮ ወሸባ
 ፍቅር እንጂ ግድባችን ወሰን አይኑር የደም ካባ…………
 ሎሬት ፀጋዬ ገ/መድህን 

———————————————————————————-

የበረሓ ጠኔ
በረሓ ላይ ቆሜ ጠኔ ሲያደባየኘ
ቆሞ ሲያመኩአ ግዙፍ ግመል ታየኝ
ሰውኔቴ ደክሞ ሆዴ እየተራበ
እጄ መጣፍ ገልጦ ቃሉን አነበበ
«ካመሰኩአ ብላው» ይላል የፊተኛው
«ሸኾናው ክፍት ይሁን» ይላል ሁለተኛው፤
የፊተኛው ት’ዛዝ በፍፁም ተሳክቱአል
ግመሉን አየሁት ቅጠል ያመስኩአል
ሸኾናውም ቢሆን
አሸዋው ሸፍኖት
ጥልቅ አቡአራ ውጦት
ካ’ይኔ ቢሰወርም
ክፍት እንደ ኾነ ግን አልጠራጠርም;;
በውቀቱ ስዩም

-………………………………………………………………….-

ዝም ያለው ዘመዴ እኔ ሳጣጥር
ሞተ ቢሉት መጣ አልቅሶ ሊቀብር
እኔም ሙቼ ሳለሁ ይህንን ስላየሁ
በመንፈስ ነድጄ ተቃጥዬ ጨስሁ
የግዚአብሄር ፈቃዱ ሆኖ ተነስቼ
እነሱ ሲያረግዱ
እንዲ አልኩት ዘመድ የተባለውን
ታምሜ ነበር ሳጣጥር ማዘን
አሁን ክንዴ ክንዴ ቀኝ እጄ ቢሉኝ
አሁን የናቴ ልጅ ወንድሜ ቢሉኝ
ከሞትኩኝ በሃላ ምንም አይገባኝ
ይልቅ ልተኛበት አታደንቁረኝ
ብዬ ተናግሬ አንጀቴን አርሼ
ወደመጣሁበት ሄድኩኝ ተመልሼ
መንግስቱ ለማ

………………………………………………………………………………………….

ባለሟል

ሕዝብን ማስተዳደር ያስቸግራል አዎን፤
በጣም ያስፈልጋል ልበ ሰፊ መሆን፡፡
በሥራ በጥበብ ፍጥረት እንዲራመድ
ሃይማኖት ነው እኮ ዋናው አውራ መንገድ፡፡
ዕንቅፋት ሲወገድ ሃይማኖት ሲቃና
ሕዝቡ ይራመዳል በጥበብ ጎዳና፡፡
እያስተሳሰረ ሕዝቡን ከመንግሥቱ
አገርን የሚያደርግ ሀብታምና ብርቱ
ሃይማኖት ነው እኮ ዋናው መሠረቱ፡፡
ካዲስ እምነት ጋር እየተዳቀለ
ሃይማኖት ከጠፋ ከተመሳቀለ
ዓይነቱ እየበዛ ከተቀላቀለ
ተከናውኖ ሊሄድ የጥበብ እርምጃ
እንደ ምን ይሆናል አይመስለኝም እንጃ፡፡

(የቅኔ ውበት፣ ከከበደ ሚካኤል)

————————————————————————————————————————————————————-

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

NILE : A Poem by Tsegaye Gebre-Medhin

I am the first Earth Mother of all fertility
I am the Source I am the Nile I am the African I am the beginning

O Arabia, how could you so conveniently have forgotten
While your breath still hungs upon the threads of my springs

O Egypt, you prodigal daughter born from my first love
I am your Queen of the endless fresh waters
Who rested my head upon the arms of Narmer Ka Menes
When we joined in one our Upper and Lower Lands to create you

O Sudan, born out of the bossom of my being
How could you so conveniently count down
In miserable billions of petty cubic yards
The eternal drops of my life giving Nile to you
Beginning long before the earth fell from the eye ball of heaven,

O Nile, that gush out from my breath of life
Upon the throats of the billions of the Earth’s thirsty multitudes,

O World, how could you so conveniently have forgotten
That I, your first fountain, I your ever Ethiopia
I your first life still survive for you?
I rise like the sun from the deepest core of the globe
I am the conquoror of scortching pestilences
I am the Ethiopia that “stretch her hands in supplication to God”
I am the mother of the tallest traveler on the longest journey on Earth

My name is Africa I am the mother of the Nile.
O Nile, my prodigal daughter on the wilderness of the desert
Bringing God’s harmony to all brothers and sisters
And calming down their noises of brass in their endless nakednesses

O Nile, you are music that restore the rhythm of existance
Into the awkward stampeding of these Middle Eastern blindnesses
You are the irrigator that cultivate peace
From my Ethiopian sacred mountains of the sun
Across to nod on the East of Aden and across Sinai
Beyond Gibraltar into the heights of Mount Moriah

O Nile, my chosen sacrifice for universal peace offering
Upon whose gift the heritages of Meroe and Egypt
Still survive for the benefit of our lone World.

You are the proud daughter O Nile, who taught
The ancient world how to walk in upright grace
You are my prodigal daughter who saved and breast fed
Little lost Jacob whose brothers sold for food
You, who nurtured, fed and raised
The child prophet called Moses on your cradle,
You, who stretched out your helping hand and protected
The baby Christ from the slaughtering swords of their Herods,

O Nile, my infinite prodigal daughter
At whose feet mountains like Alexander bent
Their unbendable heads to drink from your life giving milk,

O Nile, at whose feet giants like Caesar Knelt
Conquerors like Napolean bowed
Their unbowable heads to partake from your imortal bounty.

O Nile, you are the majestic blood line of my African glory
That shower my blessings upon the starved of the world
You are the eloquence that ring the Ethiopian bell across the deaf world

You are the gifted dancer of graceful rhythms
That harmonize with your sisters Etbara and shabale
With your brothers Awash and Juba
To fertilize the scorched sands of Arabia

O Nile, without your gift Mideterania shall be a rock of dead waters
And Sahara shall be a basket of skeletons
You are Africa’s black soil that produce life
You are the milk that quench the thirsty multitudes
You are the messenger of my gospel, O Nile
That bring my abundant harvest to the mouth of the needy
You are the elegant pilgrim of my mercy.

You are the first fountain you are the first ever Ethiopia
You are the appeaser of the lustful greeds
You are the first Earth Mother of all fertility
Rising like the sun from the deepest core of the globe
You are the conquoror of the scortching pestilence
You are the source you the Africa you are the Ethiopia you are the Nile.

– Tsegaye Gebre-Medhin, Ethiopian Poet Laureate, August 1997

————————————————————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————————————————–

“መካነ -ሠብ ”

አዋሽ መልክአቆንጥር ምነዋ ዝም አልክ :

የነ “ሉሲን ” እናት ሰለቸህ መስበክ ::

“ቡናም ” አለሁ በለን አሰማ ድምጽህን :

ለእምዬ ኢትዮጵያ በኩር ልጂነትህን ::

አለም ቢጠራቀም ሁሉም ቢሰበሰብ

እኩያ የሌለሽ አንቺ “መካነ -ሠብ ‘::

“እንቶፈንቶ ” ታሪክ ቢዶለት ቢወራ :

ማን ? ይወዳደራል እሙ ካንች ጋራ :

ቅዱሳት መጽሀፍት “ነቃሽ ” የሆኑልሽ :

በ “ክልኤ ” ድንግል ብዬ ብሰይምሽ :

አሳነስሁት እንጂ ማን በዛብሽ ሊልሽ ::

ዛሬ ግን ተረቱ ጀርባ ሰጠሽና

አንድ እናት አንድ ሀገር መባሉ ቀረና :

ረሀብ ችግሩ ማህጸንሽን ሲያዉከዉ :

ለካ ለ “ሙጃሌ ” ነበር ቀን የወጣዉ ::

“ሙጃሌ ” ይመችሽ እምዬ ደከመች :

እርጂናዉ ተጫናት “መንቀልም ” ተሳነች ::

ከዉስጥ ርሀቡ ከዉጭም ሙጃሌ :

ከፊት እንቅፋቱ ከኋላም “አለሌ “::

መራምድ አቅቶሽ ስትይ ደፋ ቀና :

“ልጨኛዬ ” ያልሽዉ ወጣቱ ሳተና :

“የግመል -ሽንት ” ሆኗል ባህሪዉ ሳሙና ::

እድልሽ ሆነና እድገትሽ የካሮት :

ማህጸንሽ ቆሰለ በ “አራሙቻ ” ፍጥረት ::

እርግማን አይሉት ወይም ከላይ ቁጣ :

እየተሰለቀ ለ “መግባቢያ -ቋንጣ “:

መች እንዲህ ነበረ !!! “በቅሎ -ላይ ” ሲወጣ ::

ፈረሰኛዉ ልጂሽ ያ ሽምጥ ጋላቢ :

ዛሬ የት እንዳለ ይፍረደዉ ቁልቢ ::

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

————————————————————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————————————————–

———————————————————————————————————————————————————————————–

———————————————————————————————————————————————————————————–

————————————————————————————————————————————————————————————

———————————————————————————————————————————————————————————



—————-


One Response to “Poems”

  1. Anonymous Says:

    አንተን ባልንጀራህ
    አንተን ባልንጀራህ ተአማኝነቱ ከአጠራጠረህ
    ወይ ወዳጅ ወይ ጠላት መኾኑን ካላወቅህ
    ውሰደው ቀጥ ብሎ ከቆመ ተራራ
    አደጋን ሳትፈራ
    አትተወው ከመኻል መንገድ ላይ
    እሰርና ምራው ወገቡን ከአንተ ወገብ ላይ
    እና ትረዳለህ መኾኑን
    ሀቀኛ ወይ መልቲ አታላይ።

    ስትወጡ ተራራ በድንገት አዳልጦት
    ድንጋጤ ገብቶት ከራደ በፍርሃት
    አይደለም መንፈሰ ጠንካራ
    ለአንተ እሱ አይኾንም ፍጹም ባልንጀራ።

    ግን እንዳትወቅሰው
    ዝም በልና ተወው
    እወቀው
    ከእንደዚህ አይነቱ ወዳጅ ጋር
    አይወጡም ወደ ላይ
    ስለእሱ ግጥሞችን አይገጥሙም
    ዘፈንም አይዘፍኑም
    እንደኾነ አጋር
    ስለዚህ ከእሱ ጋ ተለያይ።
    ግን ካላለቀሰ እንባውን ካልረጨ
    ካልተነጫነጨ
    ፊቱ ተኮሳትሮ ግንባሩ ተቋጥሮ
    በንዴት ውስጥ አንጀቱ አርሮ
    ሲሄድ ተከትሎህ
    በድንገት ሳታስብ አለቱ አሟልጮህ
    ብትወድቅ
    እድሉን እየተሳደበ
    ዕለቱን እየተራገመ
    ድጋፉን ከሰጠህ
    ከያዘህ
    እናም… አንተን ተከትሎ
    ደርሶ ከቁንጮው ላይ ከቆመ በኩራት
    እመነው እንደራስህ አድርገህ
    በእሱ ላይ ተመካ ይብቃ ጥርጣሬህ።
    ቭላዲሚር ቪሶጺኪይ
    ትርጉም ንጉሤ ካሳዬ ወ.ሚካኤል


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: